Dişeti Hastalıkları (Periodontal Hastalıklar) ve Diyabet

Prof.Dr.Tamer ATAOĞLU 27 Mart 2014

Periodontal Hastalık Nedir?

Periodontal hastalıklar dişeti ve dişleri destekleyen diğer dokuları etkileyen iltihabi hastalıklardır. Erişkinlerde diş kayıplarının %70`inden periodontal hastalıklar sorumludur. Bu hastalıklar erken dönemde teşhis edildiklerinde kolay ve başarılı bir şekilde tedavi edilebilirler. Dişeti hastalıklarının önlenmesi veya tedavisi; doğal dişlerin korunması, daha rahat çiğnemenin ve daha iyi bir sindirimin sağlanması gibi diğer faydaları da beraberinde getirir.

Periodontal hastalıklar dişeti iltihabı ( gingivitis) ile başlar. Yani gingivitis periodontal hastalığın erken dönemidir. Bu dönemde dişetleri kanamalı, kırmızı ve hacim olarak büyümüştür. Erken dönemde çok fazla rahatsızlık vermeyebilir. Tedavi edilmezse hastalık periodontitise ilerleyerek dişeti ve dişleri destekleyen alveol kemiğinde geriye dönüşsüz hasar oluşturabilir.

Periodontitis periodontal hastalıkların daha ilerlemiş bir safhasıdır. Dişleri destekleyen diğer dokularla birlikte alveol kemiğinde de hasar oluşur. Diş-dişeti arasında "periodontal cep" oluşur. Periodontal cep varlığı infeksiyonun yerleşimini ve hastalığın ilerlemesini kolaylaştırır. Hastalık ilerledikçe dişler sallanmaya başlar, hatta çekime gidebilir.

Dişeti hastalığının belirtileri nelerdir?

Dişeti hastalığının pek çok bulgusu vardır;

  • Diş fırçalama sırasında kanayan dişetleri
  • Kırmızı, şiş ve hassas dişetleri
  • Dişlerden kolaylıkla ayrılabilen, uzaklaşan dişetleri
  • Dişler ve dişetleri arasında iltihabi akıntı
  • Sallanan veya giderek birbirinden uzaklaşan dişler (dişler arasında aralıkların oluşması veya mevcut aralıkların artması)
  • Isırma sırasında alt ve üst dişler arasındaki ilişkilerin değişmesi
  • Bölümlü protez uyumundaki değişiklik, bozulma.
  • Sürekli kötü ağız kokusu.

Periodontal Hastalık (Dişeti Hastalığının ) Risk Faktörleri Nelerdir?

  • Yaş
  • Sigara kullanımı
  • Genetik
  • Stres
  • Nötrofil disfonksiyonu
  • Diyabet

Diyabet ve Periodontitis Arası İlişki

HbA1c düzeyleri >%9 olan erişkinlerde yaş, ırk, eğitim, cinsiyet ve sigara kullanımı da
değerlendirildiğinde, şiddetli periodontitis prevalansı anlamlı şekilde daha yüksektir.

  • T1DM’lu çocuklarda gingival enflamasyon ve periodontitis prevalansı yaklaşık %10’dur.
  • Tüm çocuklarda ve adelosanlarda %2’den az olan prevalansla karşılaştırıldığında T1DM’un periodontitise yatkınlığı artırdığı görülür.
  • Periodontitis 90’lı yılların başında “diyabetin altıncı komplikasyonu” olarak tanımlandı.
  • Amerikan Diyabet Derneği, 2003 yılında periodontal hastalığın diyabetli bireylerde sıklıkla gözlendiğini bildirdi.